Αναρτήθηκε από: lina2410 | 18/03/2006

Δημοτική Ραδιοφωνία Λάρισας

(Το κείμενο του δημοσιεύματος)

936 αφορμές για ραδιόφωνο

 Από τη  Χαρίκλεια Βλαχάκη

Δεν θυμάμαι πότε μιλούσα με τη δημοσιογράφο Κωσταντίνα Καρυδάκη, όταν εκείνη, με νεανικό ενθουσιασμό, μου ανέ­φερε ένα περιστατικό από την πρώτη της εκπομπή στο Δημοτικό Ραδιόφωνο Λάρισας. Μου κίνησε το ενδιαφέρον και μετά από καιρό θέλησα να μάθω λίγα περισσότερα. Από τις εφηβικές μου μνήμες, ανέσυρα κάποιες εικόνες κάποιες αναμνήσεις από τότε, χωρίς ωστόσο να μπορώ να τις προσδιορίσω. Κάποιες εκπομπές, μια κινητικότητα που υπήρχε στην πόλη. Ήταν η εποχή που η Λάρισα, είχε ανακαλύψει τη μαγεία του Ραδιοφώνου. Στην αρχή με τους πρώτους πει­ρατικούς, με κεραίες στημένες σε ταράτσες, και στη συνέχεια με τον Heat FM (πρώην Σαγκάη), που είναι από μόνος του μια ολόκληρη ιστορία.-Εκείνη την εποχή λοιπόν, το Δημοτικό Ραδιόφωνο Λάρισας εκπέμπει για πρώτη φορά. Είναι Τρίτη 21 Οκτωβρίου 1989, η ώρα 8. Στο μικρόφωνο και την κονσόλα η Ολγα Δάρτζαλη και ο Αποστόλης Νταχμίρης. Το σήμα πέφτει και το πρώτο τραγούδι Βγαίνει στον αέρα. «Τι να φταίει, τι να φταίει που δεν πήγαμε μπροστά»… (Μαρινέλα και η όποια σημειολογική ανάλυση καλοδεχούμενη).

 

Αν υπήρχε ένα μότο το οποίο να περικλείει την φιλοσοφία πάνω στην οποία στηρίχθηκε και ανα­πτύχθηκε το δημοτικό ραδιόφωνο αυτό θα ήταν: «Όποιος έχει κάτι να δώσει, ας το δώσει». Και αυ­τό ακριβώς έγινε, καθώς πέρα από το μόνιμο προσωπικό – δημοσιογράφους, μουσικούς επιμελητές και τεχνικούς- δεκάδες Λαρισαίων, έκαναν τις ανησυχίες τους, τα χόμπι τους, ή την επιστήμη τους εκπομπή. Για το παιδί, τον κινηματογράφο, την παράδοση, την οικολογία, τις καλές τέχνες. Χαρα­κτηριστικό παράδειγμα η εκπομπή της Εξόδου με αξιοσημείωτη ακροαματικότητα, που Βοήθησε σε σημαντικό βαθμό να σπάσουν ταμπού και δεκάδες γονείς να πλησιάσουν το κέντρο ενημέρωσης παίρνοντας πολύτιμη Βοήθεια. Μια εκπομπή που επιμελούνταν αποκλειστικά τα μέλη της θεραπευ­τικής Κοινότητας.

Η ιδέα για τη δημιουργία του, έχει ξεκινή­σει σχεδόν ένα χρόνο νωρίτερα. 0 Πολιτι­σμός στη Λάρισα ανθεί και το ραδιόφωνο θέλει να αποτελέσει ακόμα ένα κομμάτι του. Αυτό ήταν και το σκεπτικό από την αρ­χή. Η δημιουργία ενός ΜΜΕ που θα λειτουργούσε ως μοχλός για την περαιτέρω πολιτι­στική ανάπτυξη της πόλης με βασική προϋ­πόθεση, για τη λειτουργία του, τη συμμετο­χή των Λαρισαίων.

Δήμαρχος είναι ο αείμνηστος Αριστείδης Λαμπρούλης και αντιδήμαρχος Πολιτισμού ο κ. Παύλος Τριαντάφυλλου, που σήμερα δι­ατηρεί καταστήματα με παιδικά παιχνίδια

Εκεί ανάμεσα στα παιχνίδια τον συναντήσα­με και του ζητήσαμε να θυμηθεί τα πρώτα βήματα της Λάρισας στα FM. «Αυτό που θέ­λαμε να κάνουμε, και το οποίο κατά γενική ομολογία πετύχαμε- θα μας πει- ήταν να δημιουργήσουμε ένα μέσο που θα διέφερε από όλα τα άλλα. Βάλαμε τον πήχη ψηλά και από την αρχή οριοθετήσαμε το χαρακτήρα που έπρεπε να έχει. Καταρχήν έπρεπε να είναι ποιοτικό και δεύτερον έπρεπε να είναι αποδεκτό από όλους τους Λαρισαίους. Έτσι λοιπόν, δημιουργήθηκε μια επιτροπή με τη συμμετοχή δημοτικών συμβούλων από όλες τις παρατάξεις και αφού συμφωνήσαμε στο τι πρέπει να γίνει, απευθύναμε πρόσκληση ενδιαφέροντος για την κάλυψη των διευθυ­ντικών θέσεων».

Το δημοτικό συμβούλιο ψηφίζει τον Απρίλιο του 1989 και αποφασίζει: Γενικός Διευθυ­ντής Ηλίας Κανδύλας, Διευθυντής προγράμματος Αλέξανδρος Ζούκας, υπεύθυνος ενη­μέρωσης Νίκος Τσακνής, υπεύθυνος ψυχα­γωγίας Αποστόλης Ψαλτούλης, υπεύθυνος για ειδικές εκπομπές λόγου Νίκος Βαραλής και Αποστόλης Γκαραγκάνης υπεύθυνος για όλα τα τεχνικά θέματα. «Όλους μας διακατείχε ένας μεγάλος ενθου­σιασμός και ένα απίστευτο μεράκι, λέει ο κ. Τριαντάφυλλου. Πιστεύαμε σε αυτό που κά­ναμε και το υποστηρίζαμε με κάθε τρόπο. Οι αρχές λειτουργίας που είχαμε ορίσει, ί­σχυαν για όλους, από το δήμαρχο μέχρι τον τελευταίο τεχνικό. Και οι μετρήσεις μας α­ντάμειψαν.    Απευθυνόμασταν κυρίως στις ηλικίες από 30 έως 50, είχαμε δηλαδή ένα κοινό ώριμο και κατασταλαγμένο, ενώ πολύ σημαντικό ρόλο έπαιξε και οι συμμετοχή Λαρισαίων, στους οποίους δόθηκαν ώρες α­πό το πρόγραμμα και δημιούργησαν τις δι­κές τους εκπομπές, με μεγάλη ακροαματικό­τητα. Φαντασθείτε λοιπόν, την αποζημίωση μας όταν οι πρώτες μετρήσεις μας έφεραν στο 16% τη στιγμή που ο Heat FM έπιανε το 24%, ένα πρωτοφανές ποσοστό σε πα­νελλαδικό επίπεδο. Ένα ακόμη περιστατικό που θυμάμαι, και δείχνει το πόσο πιστεύα­με στο Δημοτικό Ραδιόφωνο είναι το εξής: Είναι Κυριακή, καλοκαίρι, οι υπηρεσίες είναι κλειστές και θα περίμενε κανείς, οι δημοσι­ογράφοι να έχουν φύγει με τις οικογένειες τους προς τα παράλια, να απολαύσουν το ρεπό τους. Ε, λοιπόν, 11 η ώρα το πρωί ή­ταν όλοι εκεί. Στο ραδιόφωνο, δημοσιογρά­φοι και τεχνικοί, έπιναν τον καφέ τους και έριχναν ιδέες, για εκπομπές και συνεντεύ­ξεις. Και αυτό γιατί θεωρούσαν το ραδιόφω­νο δικό τους δημιούργημα και δούλευαν για να κάνουν ότι καλύτερο. Διέθεταν μόρφωση και ιδέες και είχαν την ελευθέρια να τις κά­νουν πράξη».

Όσον αφορά στην κατάρτιση του προγράμ­ματος, αυτό είχε σχεδιαστεί με μεγάλη προ­σοχή. «Αρωγούς σε αυτή την προσπάθεια βρήκαμε τον 9,84 (του ΈΒερτ) το 9ο κύμα (διαδημοτικός σταθμός 7 δήμων της θεσσα­λονίκης) και τον 902 (αριστερά στα FM). Δί­ναμε έμφαση στην τοπική είδηση, όπως ακριβώς και η «Ελευθερία» και για να το πετύχουμε είχαμε εμπλέξει στην υπόθεση ρα­διόφωνο τις περισσότερες δημοτικές υπη­ρεσίες. Κάναμε ζωντανές συνδέσεις με το Δημοτικό Ωδείο ή με το Μύλο και μεταδίδα­με συναυλίες, ενώ στον τομέα της ενημέ­ρωσης είχαμε έρθει σε επαφή με τους τό­τε γραμματείς των κοινοτήτων, τους οποί­ους επίσης βγάζαμε στον αέρα και μας με­τέφεραν με μοναδικό τρόπο, τα νέα της κά­θε περιοχής. Αναμεταδίδαμε επίσης θέατρο και όπερα».

Στην αρχή το πρόγραμμα έβγαινε στους 93,2 αλλά επειδή έπεφτε πάνω στο 2ο πρό­γραμμα, στη συνέχεια βγήκε στους 93,6. Μάλιστα, ήταν τόσο μεγάλος ο ντόρος που είχε δημιουργήσει αυτό το ραδιόφωνο που μέχρι και ο δημοσιογράφος Σταύρος Θεοδω­ράκης, είχε γράψει τότε στα «Νέα» διθυραμ­βικές κριτικές. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι εκείνη την εποχή η Λάρισα είχε να επιδείξει πολλά στον τομέα του πολιτισμού, (Λέσχες Ωδείο, Μύλος, Εργαστήρι Χορού) και το ραδιόφωνο λειτούργησε συμπληρω­ματικά σε αυτές τις δομές. Σύμφωνα με τους κανόνες που έθετε το ΕΣΡ, ένα ραδιόφωνο, προκειμένου να λάβει άδεια λειτουργίας θα έπρεπε να είναι αντα­ποδοτικό όσον αφορά στα έξοδα του. Έπρε­πε δηλαδή τα έσοδα του να αγγίζουν τα 100 εκ., ενώ οι υπολογισμοί των υπευθύνων, έ­δειχναν πως για να μπορούν να κρατήσουν ένα ποιοτικό πρόγραμμα και να μην βομ­βαρδίζουν τους ακροατές με διαφημίσεις, τα έσοδα δεν μπορούσαν να είναι πάνω α­πό 30 εκ. ‘Όταν λοιπόν κατεβήκαμε στην Α­θήνα, εξηγήσαμε στο συμβούλιο, το σκεπτι­κό μας και παρουσιάσαμε το πρόγραμμα μας. θυμάμαι πώς μπροστά σε όλη την επι­τροπή, ο αείμνηστος ηθοποιός Τίμος Τερλέγκας, σηκώθηκε όρθιος και μας έδωσε συγ­χαρητήρια για την εντιμότητα μας και έτσι, παρ ‘ότι δεν πληρούσαμε όλες τις προϋπο­θέσεις λάβαμε τη σχετική άδεια». «Για να καλύψουμε την «τρύπα» του ραδιο­φώνου, εντάξαμε τη λειτουργία του στο πλαίσιο της ΔΕΤΠΟΛ, τα έσοδα της οποίας (από το Μύλο και άλλες δημοτικές επιχειρή­σεις) αντί να «χάνονται» στο δημοτικό τα­μείο, κάλυπταν τα έξοδα του σταθμού. Όταν όμως, στην περίοδο συνεργασίας Λαμπρούλη- Καφφέ, κάποιοι είχαν την φαεινή ιδέα να χωρίσουν τα διάφορα τμήματα της επι­χείρησης, τότε, εμφανίστηκε μια μαύρη τρύπα που σήμανε και το τέλος της ρομα­ντικής εκείνης εποχής του ραδιοφώνου». Ρωτήσαμε τον κ. Τριαντάφυλλου αν σήμερα ακούει Δημοτικό Ραδιόφωνο. «Ασυναίσθητα πάει το χέρι στη συχνότητα»- μας απάντη­σε. «Εξάλλου, πέρα από όλα τα άλλα, είναι αυτός ο συγκεκριμένος ήχος, η διαφορά στο άκουσμα που βγαίνει από τα στούντιο, που με πορώνει. Είναι η προσωπική σφραγίδα του τεχνικού μας, του Γεωργάκη του Πλασταρά, ο οποίος έχει τη δική του λογική για το πώς πρέπει να βγαίνει ο ήχος, για τη ρύθμιση των μηχανημάτων και συνεχίζει σε αυτό το χαρακτηριστικό μοτίβο εδώ και 15 χρόνια. Προσέξτε το αν θέλετε, την επόμε­νη φορά που θα συντονιστείτε. 0 ήχος του Δημοτικού Ραδιοφώνου, είναι εφάμιλλος με εκείνον της ΕΡΑ2 και του 4ου προγράμμα­τος».

**** 

Οι ποιητικές μου συλλογές: «Κύκλοι», «Διαστάσεις», «Σύνολα», «Φάσμα», «Άλφα», «Λάας», «Εφτά», και «Λ όπως Λάρισα», σας περιμένουν στο http://linakaramba.blogspot.com/

 

Τον Ιούνιο του 1989 ανέλαβα στο δη­μοτικό ραδιόφωνο, τις δημόσιες σχέ­σεις και τον πολιτισμό ενώ λίγο αργό­τερα αποκτήσαμε γραμματέα με γνώ­σεις λογιστικής, τη Βάσω Σκύφτα. Δου­λέψαμε πολύ σκληρά μέχρι να στηθεί το Δημοτικό Ραδιόφωνο, νυχθημερόν στην κυριολεξία με πολύ όρεξη και πά­θος. Όλοι έβαλαν το λιθαράκι τους και … έφυγαν. Οι μόνες που μένουμε μέ­χρι σήμερα από την πρώτη αυτή μαγιά, είναι η Βάσω κι εγώ. Στα μέσα Σεπτεμ­βρίου έγιναν και οι πρώτες προλήψεις, ρεπόρτερ, δημοσιογράφοι, τεχνικοί, ό­λοι ήθελαν να γίνουν μέλη στην οικο­γένεια του σταθμού. Πάρα πολλοί συ­μπολίτες, παραγωγοί εκπομπών, προ­σφέρθηκαν να εμπλουτίσουν το πρό­γραμμα και σε αυτούς κυρίως οφείλε­ται η μεγάλη επιτυχία της δημοτικής ραδιοφωνίας. Λίνα Καράμπα

 

Γνωρίζατε ότι, το μουσικό σήμα του σταθμού, συνέθεσε ο γνωστός τραγουδι­στής Διονύσης Τσακνής, η μελωδία του οποίου στη συνέχεια αποτέλεσε τη βάση για το τραγούδι ‘Ώρες Σιωπής».

 

Θυμάστε αυτές τις εκπομπές;

 

«Ραντεβού στον αέρα», με την Ντίνα Καρυδάκη και τη Βίκυ Παπαλαζάρου./ «Λάρισα σε τόνο ΛΑ», με την Λίνα Καράμπα./ «Επιμένοντας ελληνικά», με τη Βάσω Ντίνα./ «Μουσικό Εξπρές», Αναφορά στη διεθνή δισκογραφία με τον Πάνο Καραίσκο./ «Ερωτική Νυχτερινή Περιπολία» με τον θ. Μουκούλη./ «Cotton Club» με τον Στέφανο Κουκουτάρα./ «Η σιωπή του κεριού» με τη Βάσω Σκύφτα./ «936 αφορμές για γλυκά όνειρα» με τους Δ. Καλούση και Α. Νταχμίρη./ «Όταν είμαι ερωτευμένος τα κάνω θάλασσα» με τον Νίκο Βεντουράτο./ «Η μουσική του χρόνου», με τον Αλ. Ζούκα./ «0 θυρωρός της νύχτας», πληροφο­ρίες και παραλειπόμενα από τις βραδινές περιπολίες των Λαρισαί­ων, με τον Σ. Ζαχαρία./ «Τα παράπονα στο δήμαρχο», με τους Γ. Τσιτσανούδη και Α. Πατουλιώτη./ «Μουσικός χάρτης», με τον Δ. Καρβουνη./ «Μ’ ακούς;», με τον Αγγελο Πετρουλάκη./ «Κατάσταση πανικού» με τον Γιάννη Λάιο./ «Μπερλίνα» με τη Νταίζη Μανωλοπούλου./ «Αγροτική Ενημέρωση», με τους Η­λία Κανδύλα και Κίμωνα Καράτζο και δεκάδες ακόμη ονόματα, Λαρι­σαίων, δημοσιογράφων και μη, που έδωσαν το παρόν στα ερτζιανά, στηρίζοντας και θρέφοντας το Δη­μοτικό Ραδιόφωνο.

18 ΙΝ ΟΥΤ ΜΑΡΤΙΟΣ 2006

 Οι ποιητικές μου συλλογές: «Κύκλοι», «Διαστάσεις», «Σύνολα», «Φάσμα», «Άλφα», «Λάας», «Εφτά», και «Λ όπως Λάρισα», σας περιμένουν στο http://linakaramba.blogspot.com/

Advertisements

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: