Αναρτήθηκε από: lina2410 | 07/04/2002

Χρήστος Μακρόπουλος

36  ΠΟΡΤΡΕΤΑ  ΔΗΜΙΟΥΡΓΩΝ

 

(Ορισμένοι άνθρωποι γεννιούνται ταμένοι να αφιερώσουν τη ζωή τους στη δημιουργία ενός ξεχωριστού έργου. Δεν έχει σημασία σε ποιον τομέα. Ο καθένας στο δικό του. Σημασία έχει το είδος και η ποιότητα της αφοσίωσης, αλλά και το αποτέλεσμα. Πολλοί είναι οι Λαρισαίοι δημιουργοί που «ζώντες», και «κάθε ηλικίας», θα πλουτίσουν την Πινακοθήκη του μυαλού και της καρδιάς μας με το πορτρέτο τους, απ’ αυτή τη στήλη, σαν ένα «ευχαριστώ»  που τίμησαν και τιμούν την πόλη μας με την παρουσία τους  και τα έργα τους).
 

                  Χρήστος Μακρόπουλος : Ο γλύπτης

 

   Γιάννουλη. Σπίτι με εργαστήριο. Η οικογένεια συγκεντρωμένη. Τσίπουρο και μεζές. Κυριακή μεσημέρι. Ζεστή φιλοξενία. Μορφές σε χαλκό. Κοίταξε μέσα στην καρδιά σου και ύστερα δημιούργησε. Πρόσωπα του μύθου. Η έκταση του λεπτού κορμού της Άνοιξης γέρνει προς τα πίσω και ανυψώνεται. Τα χέρια απλωμένα πάνω από το κεφάλι με χάρη. Τεχνική κατάρτιση. Σεβασμός της φόρμας και ελευθερία στην κίνηση. Η κουβέντα κυλάει. Οι πληγές του ήλιου ανακλώνται στα ποτήρια.
   Σε φαντάζομαι να παλεύεις με το νερό και το χώμα. Σαν το Χριστό. Εκείνος, βέβαια, το πέτυχε. Όχι μόνο έφτιαξε τα πουλιά, αλλά τους έδωσε ανάσα και πέταξαν. Δύσκολη και η πέτρα και το μάρμαρο όταν δεν γνωρίζεις την τεχνική. 
   Η ενημέρωση σήμερα είναι διαφορετική. Ο γιος σου ο Ρήγας ήξερε από μικρός πως γίνονται αυτά τα πράγματα. Οι μαθητές σου στο Γυμνάσιο έμαθαν από σένα να αποφεύγουν τις παγίδες. Η κόρη σου η λατρεμένη σου έκλεβε πάντα μυστικά.
   Καίει το φεγγάρι της υπομονής. Μαζεύεις τα υπολείμματα. Δοκιμές. Βάζεις σε ταψί τρία – τέσσερα κιλά γύψο και τα ζύμωνες. Όπως έβλεπες τη μάνα να ζυμώνει το ψωμί. Ρίξε νερό. Ρίξε γύψο. Τελικά έμαθες. Ο γύψος πήζει γρήγορα και δεν τον προφταίνεις.
   Σχολή Καλών Τεχνών. Αγωνία και περιπέτεια. Ο Γιάννης Παππάς σου έμαθε τη δύσκολη τέχνη. Νεογέννητα περιστέρια, καμπυλωτές γυναίκες, σφιχτοδεμένες οικογένειες. Μάνα- παιδί, ένα σύνολο. Να μη γνωρίζεις πια είναι η αρχή και ποια η συνέχεια. Κυκλική τρυφερότητα. Πρέπει να είναι εμπειρία για να το πετύχεις.
   Αγάλματα αποκρίνονται στα σημεία ταύτισης. Η μοίρα φυλαγμένη στην παλάμη. Καλλιτέχνης και εργάτης με φόρμα και εργαλεία. Κοπιαστική δουλειά. «Ήθελα να βλέπω το έργο μου από όλες τις πλευρές. Τη μορφή περίοπτη. Γι’ αυτό διάλεξα τη γλυπτική», θα μου πεις σε συζήτηση στο ραδιόφωνο. Η τεχνική κατάρτιση και οι ευρύτερες γνώσεις λυτρώνουν την έμπνευση. Παραστάσεις ανασαίνουν το χώρο του εργαστηρίου. Αρκετές εκθέσεις και μία μόνιμη, στο χώρο σου. «Θρήνος», «Οικογένεια», «Περίσκεψη», «Μπαλαρίνα»…
   Απλός κι αγαπημένος, εσύ, επικοινωνείς. Η ανατριχίλα του επαναστάτη φοράει χειροπέδες στα ταξίδια στο άπειρο. Φιλοτέχνησες το μετάλλιο της Λάρισας. Το μνημείο της «Μητέρας», στο Φρούριο, και τόσα άλλα που ξεχνάω. Η δεύτερη στροφή προς το τέλος μεταθέτει την ελπίδα. Κοιτάζεις το χρόνο κατάματα. Τίμια. Τα παιδιά ακολούθησαν τη ζωγραφική. Βαρύς ο ανταγωνισμός με τον πατέρα. Παρ’ όλο που πάντα βοηθούσαν.
   Μαρμάρινο αστέρι αποκόβεται από το τραγούδι. Μονολογεί. Δεν επαίρεται. Δεν ασχημονεί. Υπομένει.  Μετράς την αγωνία του να είσαι πατέρας στα δάχτυλα. Η φιλόξενη και ανοιχτόκαρδη σύζυγος φροντίζει με έγνοια μη λείψει  τίποτα. Από κανέναν. Χαίρεται με την επιτυχία και απλώνει το καλό τραπεζομάντιλο για να συγκεντρώσει την οικογένεια και τους φίλους. Ακούραστη και γενναία. Από καλή πάστα. Ενώ εσύ επιμένεις σε συμπεράσματα και λύσεις. Γνήσιος. Άκακος και ευθύς. Αναδύεσαι από την καθημερινότητα για να συντελέσεις στην εξέλιξη της ανθρώπινης διάστασης.
   Σε καμαρώνουμε και σ’ ευγνωμονούμε. Να είσαι καλά και να σε βλέπουμε.
  e-mail : linakaramba@hotmail.com
***

Οι ποιητικές μου συλλογές: «Κύκλοι», «Διαστάσεις», «Σύνολα», «Φάσμα», «Άλφα», «Λάας», «Εφτά», «Λ όπως Λάρισα», και «2009»,  βρίσκονται στο  http://www.linakaramba.blogspot.com

Advertisements

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: